بنام پروردگار هستی‌بخش

پیش‌گفتار:

دی‌ماه سال ۸۹ ابهامات زیادی درباره‌ی ارتباط آلودگی هوای شهرهای بزرگ کشور با بنزین تولید شده در مجتمع‌های پتروشیمی مطرح شد. در آن ایام سلسله مباحثاتی پیرامون این موضوع در گروه اینترنتی فارغ‌التحصیلان دانشگاه صنعت نفت صورت گرفت و نظرات فنی و غیر فنی زیادی از سوی دوستان ارائه شد.
در جریان این گفتگوها، بواسطه‌ی دانش و تجارب عملی و آشنایی نزدیک نگارنده با فرآیندهای تولید فرآورده‌های نفتی در مجتمع‌های پالایشی و پتروشیمی، شرح دقیقی از این فرآیندها را برای دوستان نگاشتم و با تبیین و تشریح موضوع، ارتباط آلودگی هوا با کیفیت بنزین تولیدی در طرح خودکفایی را فارغ از گرایشات سیاسی و اعتقادی‌ام و با استدلال علمی و فنی رد کردم و بدین ترتیب بحث‌های فنی در این‌باره پایان یافت هرچند بهانه‌گیری‌های ناشی از دلخوری‌های سیاسی همچنان ادامه دارد!
قصد داشتم در همان ایام، خلاصه این گفتگوها را به صورت مدون در وبلاگ شخصی‌ام «عصر انتظار» منتشر کنم اما به دلایل مختلف این امر میسر نشد تا اینکه پنجشنبه شب در برنامه تلویزیونی «دیروز،امروز،فردا» (۲۵/۱/۹۰) آقای دکتر حسین نجابت به عنوان رئیس کمیسیون ویژه جهاد اقتصادی مجلس شورای اسلامی سخنانی را درباره طرح خودکفایی بنزین ایراد فرمودند که مصداق عینی «بد دفاع کردن» از این طرح عظیم بود. ایشان در سخنان خود اعلام کردند که «من چشم بسته می‌گویم این بنزین کیفیت لازم را ندارد»! و ادعا کردند «قیمت این بنزین بالاتر از بنزین معمولی است» و به طور تلویحی علت افزایش قیمت بنزین غیر سهمیه‌ای به ۷۰۰ تومان را به این موضوع ارتباط دادند!
با توجه به اهمیت موضوع و لزوم اطمینان خاطر و آگاهی بخشی بیشتر و دقیق‌تر به مردم در این خصوص، لازم دانستم علیرغم بیماری و مشغله‌ها، هرچه زودتر این یادداشت را منتشر کنم. از کلیه مخاطبان گرامی تقاضا دارم ضمن مطالعه دقیق و منصفانه‌ی این یادداشت، نظرات فنی و علمی خود را دریغ نفرمایند.

 

کیفیت بنزین تولیدی در مجتمع‌های پتروشیمی

و ارتباط آن با آلودگی هوا

پیشرفت‌های علمی و فنی ایران بویژه در صنایع صلح‌آمیز هسته‌ای و موفقیت‌های پیاپی سیاسی و دیپلماتیک جمهوری اسلامی در مجامع بین‌المللی، دشمنان این مرز و بوم را بر آن داشت تا در ادامه‌ی سیاست‌های ستیزه‌جویانه خود و برای بی‌ثبات کردن نظام اسلامی در ایران، طرح ممنوعیت فروش بنزین به ایران (که قبلا مطرح شده بود) را به صورت جدی مورد بررسی قرار دهند.

این طرح در شرایطی مطرح شد که جمهوری اسلامی به دلیل ظرفیت ناکافی تولید بنزین در داخل، حدود ۲۰ میلیون لیتر از نیاز روزانه خود را از طریق واردات تأمین می‌کرد و تحریم بنزین، شوکی بزرگ بر پیکر اقتصاد و بدنه‌ی اجتماعی ایران وارد می‌ساخت که تبعات منفی آن قابل پیش‌بینی نبود!

مسؤولان کشور برای مقابله با چنین تهدیدی، اقدام به بررسی راه حل‌های موجود کردند که مهم‌ترین راه، «خودکفایی در تولید بنزین» بود. طرح‌های توسعه و افزایش ظرفیت پالایشگاه‌های موجود با سرعت بیشتری پیگیری شدند تا هرچه زودتر به بهره‌برداری برسند ولی با توجه به قریب‌الوقوع بودن تحریم، لازم بود برای خودکفایی در کمترین زمان ممکن اقدامات دیگری صورت می‌گرفت. بدین ترتیب طرح «تولید بنزین در مجتمع‌های پتروشیمی» که از مدت‌ها قبل در دست بررسی و امکان‌سنجی بود، به صورت آزمایشی به اجرا درآمد و با هماهنگی و همکاری نزدیک و مجاهدانه‌ی مدیران و متخصصان شرکت‌های نفت، پالایش و پتروشیمی، این طرح عظیم به ثمر نشست که حاصل آن تولید حدود ۲۴ میلیون لیتر بنزین در روز توسط ۵ مجتمع پتروشیمی بود و در یک حرکت غافلگیر کننده برای دشمنان جمهوری اسلامی، ایران علاوه بر خودکفایی در تولید بنزین به علت عدم وجود ظرفیت ذخیره‌سازی (که از کم کاری دولت‌های قبل بوده است!) برای اولین بار در تاریخ خود، اقدام به صادرات بنزین کرد که این اقدام موجب حیرت و بهت دشمنان این سرزمین شد!

این موفقیت بزرگ و چشمگیر، موجب کاهش فشارها و افزایش اقتدار و قدرت چانه‌زنی ایران در سطح بین‌المللی گشت و دشمنان و معاندان را در موضع انفعال قرار داد. رسانه‌های غربی ابتدا اصل خودکفایی ایران را زیر سوال بردند و آن را امری غیر ممکن از نظر تکنولوژیکی و فنی برشمردند اما پس از مدتی و با روشن‌تر شدن فضا و البته راهنمایی متخصصان فنی، اذعان به ممکن بودن این اقدام کردند و در عین حال برای استمرار دشمنی خود با ملت ایران، اقدام به طرح شبهه‌های جدید کردند تا اذهان عمومی در ایران را تحریک کرده و به نگرانی و ناامیدی در ایران دامن بزنند.

متأسفانه در این شرایط، برخی از شخصیت‌ها و رسانه‌های داخلی نیز در زیر سؤال بردن این موفقیت با بیگانگان همنوا شدند و شیرینی این حرکت مبتکرانه را به کام ملت تلخ کردند.البته این افراد و رسانه‌های آنان همواره اقدامات دولت اعم از اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی را به باد شدیدترین تخریب‌ها و انتقادات گرفته‌اند اما انتظار این بود که در این مورد که دستاوردی ملی محسوب می‌شد و ارتباط تنگاتنگی با «امنیت ملی» داشت، با آگاهی و دقت بیشتری وارد می‌شدند لکن چنین نشد! حتی برخی نمایندگان محترم مجلس، برخی مسؤولان شهری و برخی افسران ارشد راهور نیز از با بی‌‌اطلاعی از مسایل فنی تولید بنزین، مطالبی بیان کردند که مورد سوء استفاده‌ی مخالفان قرار گرفت و به نگرانی‌های مردم دامن زد!

ایرادات مطرح شده در خصوص طرح خودکفایی بنزین عمدتا از سوی دو دسته افراد است: اول افرادی که با کلیت دولت نهم و دهم مخالف هستند و ایرادات آنها ناشی از دلخوری‌های سیاسی (خصوصا بعد از انتخابات ۸۸) یا اقتصادی است؛ دوم‌ افرادی که از جنبه‌های فنی و غیر فنی، نسبت به موضوع بی‌اطلاع یا کم اطلاع و ناآگاه هستند!

بدیهی است این مطلب جهت آگاهی بخشی به دسته‌ی دوم نگاشته می‌شود تا هم آگاه شوند و هم بازیچه‌ی دسته‌ی اول نشوند چرا که هرچه استدلال برای دسته‌ی اول بیاوری، همانند کودکی که خود را به خواب زده است، بیدار نخواهند شد!!؟

ایرادات مطرح شده نیز به دو دسته اصلی تقسیم‌پذیر است: اول‌ آلودگی هوای تهران و شهرهای بزرگ کشور ؛ و دوم‌ کیفیت بنزین تولید شده در واحدهای پتروشیمی

و اما شرح فرآیند تولید بنزین در پالایشگاه‌ها

جهت تولید بنزین در مجتمع‌های پالایشگاهی، واحدهایی بنام تبدیل کاتالیستی طراحی شده‌اند که در دمای بالا و در حضور کاتالیزور، برش‌های نفتی گرفته شده از برج‌های تقطیر را تبدیل به برش‌های سبک‌تر و فرارتری می‌کنند. ماده خام ورودی به این واحدها Heavy straight run gasoline (SRG) می‌باشد و همانطور که از نام این ترکیب مشخص است بخش عمده‌ی این ماده (حدود ۵۵%) حاوی ترکیبات خطی است که نسبتا پایدار هستند. همانطور که گفته شد این ماده در دمای بسیار بالا و در مجاورت کاتالیزور، تبدیل به ماده‌ای بنام پلات فرمیت (Plat Formate) می‌شود که تقریبا همان بنزین عامیانه است! این ترکیب، مخلوطی از C5 تا C8 است و البته بخشی عمده‌ی آن (بیش از ۶۵%) حاوی ترکیبات آروماتیکی (حلقوی) است. بخشی از این ترکیبات آروماتیکی، C6H6 یا همان بنزن می‌باشد. پلات فرمیت دارای درجه آرام‌سوزی (اکتان) ۱۰۰ الی ۱۱۰ می‌باشد و برای مصرف در خودروهای ساخت داخل باید اکتان آن به ۸۵ تا ۸۷ کاهش داده شود و به همین منظور، پلات فرمیت را با برخی فرآورده‌های نفتی دیگر که ساختاری مشابه دارند (از محصولات واحدهای تقطیر و آیزوماکس) مخلوط می‌کنند.
از نظر شیمیایی ترکیبات حلقوی به علت میل ترکیبی زیاد، انرژی زیادی تولید می‌کنند و اساسا در خودروهایی که نقص فنی در سیستم احتراق ندارند، تقریبا تمام این ترکیبات می‌سوزند و در خودروهای دارای نقص فنی، به علت عدم احتراق کامل، علاوه بر تولید گاز مونوکسید کربن مقداری از سوخت باقیمانده از اگزوز خارج می‌شود! بنابراین وجود حلقه‌های بنزن در بنزین مصرفی خودروها امری طبیعی است و اساسا هرچه میزان ترکیبات حلقوی بیشتر باشد، درجه آرام سوزی (اکتان) بالاتر است. بدین صورت، یکی از اشتباهاتی که در بین عوام و افراد کم اطلاع شایع و رایج شده است روشن شده و قابل درک است!
همچنین باید توجه داشت که افزودن سرب یا
MTBE در برخی مجتمع‌های پالایشگاهی به دلیل طراحی و فرآیند آنهاست و دست بر قضا این پالایشگاه‌ها ساخت آمریکا هستند هرچند تغییرات عمده‌ای در شرایط عملیاتی این مجتمع‌ها صورت گرفته و میزان سرب تقریبا صفر شده و MTBE نیز به حداقل ممکن رسیده است. اضافه می‌شود استانداری که شرکت ملی پالایش و پخش برای محصولات نهایی خود اعلام کرده، بر اساس ASTM می‌باشد و کلیه شرکت‌های پالایشی و شرکت‌های پخش فرآورده‌های نفتی ملزم به رعایت آن هستند که برای اکتان مقدار min 87 درنظر گرفته شده است.

و اما شرح فرآیند تولید بنزین در مجتمع‌های پتروشیمی

خوراک واحدهای پتروشیمی ترکیبی است بنام نفتا که از محصولات واحد آیزوماکس پالایشگاه‌ها می‌باشد و از نظر ساختار شیمیایی، حلقوی بوده و شباهت زیادی به پلات فرمیت دارد. در مرحله اولیه ورودی مجتمع‌های پتروشیمی واحدی وجود دارد که شباهت بسیار زیادی به واحد تبدیل کاتالیستی پالایشگاه‌ها دارد. در مجتمع‌هایی که در طرح خودکفایی بنزین فعالیت می‌کردند، بخش اعظم محصول این مرحله را که همان پلات فرمیت می‌باشد از مدار تولید طبیعی محصولات پتروشیمی خارج کرده و جهت تولید بنزین به «شرکت ملی پخش فرآورده‌های نفتی» ارسال می‌کردند.
این بنزین صرفا در مجتمع‌های آروماتیکی تولید شده و ترکیبات الفینی آن زیاد نیست چرا که در یک مرحله‌ی «پیش خوراک»، عملیات جداسازی صورت می‌گیرد و محصول نهایی تقریبا همان پلاتفرمیت است و همانطور که قبلا گفته شد این ترکیب حاوی بیش از ۶۵درصد ترکیبات حلقوی و آروماتیکی است و اکتان ۱۰۰ تا ۱۱۰ بوده و میزان سرب و
MTBE موجود در آن در حد صفر می‌باشد و بدین ترتیب مشخص می‌شود که این بنزین تفاوت چندانی با بنزین تولیدی در پالایشگاه‌ها ندارد.
لازم به ذکر است که هیچ کجای دنیا تکنولوژی و امکاناتی وجود ندارد که قادر باشد میزان ترکیبات آروماتیکی تولید شده در راکتورهای واحدهای تولید بنزین (مثل بنزن) را کم و زیاد کند! این فرآیند غیر قابل کنترل است و در نتایج آزمایشگاهی هم فقط درصد آروماتیک بودن محصول اندازه‌گیری می‌شود!
البته از محصولات جنبی کلیه مجتمع‌های پتروشیمی، همواره محصولی به نام «بنزین پیرولیز» تولید می‌شده است که حجم تولید آن کم بوده و اغلب به پالایشگاه‌ها ارسال یا صادر می‌شده است بنابراین نباید این محصول را با پلات فرمیت اشتباه گرفت!
در پاسخ به ایراداتی که به ترکیب بنزین پتروشیمی وارد شده تأکید می‌شود که قرار نیست بنزین معمولی یا بنزین خود کفایی یا بنزین پیرولیز را تناول کرد و قرار نیست این بنزین جهت شستشوی خیابان ها استفاده شود که وجود ترکیبات مختلف در آن را نگران کننده می‌خوانند!!! قرار است این بنزین در موتور خودروها صرف تولید انرژی و نیروی محرکه شود! ترکیب بنزین معمولی مثل بسیاری دیگر از محصولات شیمیایی دارای ترکیبات سمی است ولی در احتراق کامل، ترکیبات آروماتیکی آن (مثل بنزن) کاملا می‌سوزند و تبدیل به دی اکسید کربن می‌شوند! در احتراق ناقص نیز به مونوکسید کربن تبدیل می‌شوند هرچند امکان دارد که مقدار جزیی از آن به صورت بخارات سمی در هوا منتشر شود ولی مقدار آن بسیار کم است!
ناگفته پیداست یکی از مشکلات ما وجود خودروهای فرسوده است که موتور آنها تنظیم نبوده و احتراق ناقص دارند. علت اصرار دولت نهم و دهم بر نوسازی ناوگان حمل و نقل و از رده خارج کردن خودروهای فرسوده و الزام خودروها به اخذ معاینه فنی سالانه نیز بدین دلیل بوده است. اگر این مدیریت دولت در سالهای قبل نبود اینک با مشکلات بیشتری مواجه بودیم!
برای روشن شدن موضوع یک مثال می‌آورم. گاز طبیعی (ترکیب متان و پروپان و بوتان) محصولی کلیدی و حیاتی برای تولید گرما در منازل و صنایع است. همین محصول مهم اگر درست استفاده نشود بسیار مضر و کشنده است! مثلا در اثر نصب غیر ایمن بخاری و اجاق گاز و بر اثر نشت گاز در منازل حوادث ناگواری بوجود می آید! همچنین بر اثر احتراق نادرست و غیر کامل گاز در بخاری‌ها، گاز مونوکسید کربن در فضا پخش شده و موجب مرگ خاموش مردم می شود! آیا اکنون باید تولید و ترکیب گاز طبیعی را زیر سوال برد؟!
اما این موضوع که چرا در سال ۸۹ شاهد افزایش بیش از حد آلودگی هوا بوده‌ایم اول ارتباط مستقیم با پایداری هوا و شرایط ساکن جوی، کمبود بارش برف و باران و مهم‌تر از همه، عدم وزش بادهای پاییزی دارد که موجب انباشت آلودگی در شهرهای بزرگ شده بود! حتما به خاطر دارید که در سال ۸۹ کمترین میزان گرد و غبار از سمت عراق وارد کشور شد که دلیل آن عدم وزش بادهای مناسب بود در حالی‌که در سالهای قبل همواره شاهد حضور گرد و غبار حتی تا مناطق مرکزی کشور بودیم و همین موضوع سبب ناراحتی مردم و بروز مشکلات فراوان در زندگی عادی مردم شده بود.

دومین دلیل عمده‌ی آلودگی هوا این است که حجم تردد خودرو در شهرهای بزرگ افزایش چشمگیری داشته است و به عنوان مثال، در تهران بیش از ۱ میلیون خودرو و ۲۰۰ الی ۳۰۰ هزار دستگاه موتورسیکلت تردد می‌کنند که نسبت به گذشته افزایش زیادی داشته است. شاهد دیگر این مدعا مصرف روزانه بیش از ۶۵میلیون لیتر بنزین در کشور است! البته آلودگی هوا قبلا نیز در تهران و شهرهای صنعتی مطرح بوده ولی در سال ۸۹ به دلایلی که پیشتر ذکر شد این موضوع بسیار بزرگنمایی شد!

سومین دلیل ازدیاد آلاینده‌ها، افزایش مصرف سوخت‌های فسیلی در مصارف خانگی و صنعتی است به طوری که حدود ۳۰درصد از آلودگی هوا مربوط به این بخش می‌باشد! البته دلایل دیگر آلودگی هوا را باید از مسوولان هواشناسی پرسید و البته نباید از نقش مدیران ارشد گذشته‌ی کشور در افزایش شهرنشینی و بویژه مهاجرت به تهران غفلت کرد!
در اینجا لازم به یادآوری است هر تغییری که انسان به محیط زیست داده است باعث کوتاه شدن عمر بشر و بروز امراض و بیماری‌های مختلفی گشته است. حتی افزایش گاز دی اکسید کربن هم مضرات و پیامدهای ناگواری برای بشر و محیط زیست دارد.
مجددا تکرار می‌کنم که منکر وجود آلودگی هوا نیستم ولی علت آن بنزین پتروشیمی‌ها نیست!
اکنون ممکن است این سوال به ذهن متبادر شود که چرا پیش از این اقدام به تولید بنزین به روش نشده بود که در پاسخ باید گفت مجتمع‌های پتروشیمی جهت تولید محصولات خاص طراحی شده‌اند و تولید بنزین به این روش، موجب اتلاف سرمایه‌گذاری‌های صورت گرفته و معطل و بیکار ماندن دیگر واحدهای این مجتمع‌ها می‌باشد که منطقی نیست!
این نکته را هم خاطر نشان می‌کنم که خودکفایی بنزین یک مانور صنعتی و اقتصادی و سیاسی بود وگرنه هیچ منطقی اجازه نمی‌دهد که بخش عمده‌ی یک مجتمع پتروشیمی از سرویس خارج باشد یا با ظرفیت پایین تولید کند و صد البته این مانور بزرگ نتایج بسیار خوب سیاسی و اقتصادی داشت و اکنون بخش عمده‌ای از این مجتمع‌ها به فعالیت اصلی خود مشغول هستند!
و اما نگارنده یک سوال اساسی از منتقدان دولت (که اکثرا هواداران سینه چاک جریان دوم خرداد هستند) دارد! چرا دولت‌های ششم، هفتم و هشتم هیچ اقدامی برای ساخت پالایشگاه و نیل به خود کفایی در تولید بنزین و دیگر فرآورده‌های نفتی نکردند؟؟! اگر ذره‌ای آینده‌نگری داشتند و رشد جمعیت و افزایش سرسام‌آور مصرف سوخت در کشور و جهان را در نظر می‌گرفتند و مجتمع‌های پالایشگاهی را توسعه می‌دادند اکنون به این مباحثه مشغول نبودیم.
لازم به ذکر است در دولت نهم و دهم اولویت پروژه‌های نفتی در بخش توسعه میادین نفتی و گازی و ساخت مجتمع‌های پالایشگاهی و افزایش ظرفیت تولید فرآورده‌های نفتی است و ساخت مجتمع‌های پتروشیمی به بخش خصوصی واگذار شده است. همچنین خاطر نشان می کنم که مقدمه گسترش صنایع پایین‌دستی ساخت مجتمع‌های پالایشی است که خوراک اولیه پتروشیمی‌ها را تأمین می‌کنند و این نکته‌ی مهم در دوره‌های گذشته هنگام گسترش پتروشیمی‌ها نادیده گرفته شده است به طوری که اخیرا و در عمل بسیاری از پتروشیمی‌ها با ظرفیتی کمتر از ظرفیت نهایی خود فعالیت می‌کردند و برخی مجتمع‌ها نظیر پتروشیمی اراک، جهت جبران این کمبود، اقدام به واردات خوراک خود از کشور عراق کرده‌اند!
ایکاش منتقدان و ناراضیان از دولت، اندکی جوانان و متخصصان و توانایی‌هایشان را باور داشتند و این قدر با عینک بدبینی به مسایل کشور نگاه نمی‌کردند! تمسخر کردن تلاش‌های شبانه‌روزی متخصصان صنعت نفت در طی ماه‌ها (که بخش عمده‌ای از آن در گرمای طاقت‌فرسای تابستان جنوب و البته با زبان روزه صورت گرفته است) افتخاری است بر سینه‌ی صنعت نفت ایران و اجر و ارزش آن کمتر از جهاد در جنگ تحمیلی نبود! زحمات متخصصان و کارگران با اخلاص در بخش‌های مختلف صنایع نفت چنین افتخار بزرگی را رقم زد پس به مخالفان و ناراضیان دولت که همه‌ی مسایل را با دلخوری‌های سیاسی و منافع حزبی‌‌شان پیوند زده‌اند توصیه می‌شود این افتخار را کم ارزش و بی‌مقدار نکنند.
بدیهی است که باور نکردن منطق و استدلال، چیزی جز لجاجت و کبر نیست!

 

 

والسلام علی من اتبع الهدی
محمد مهدی پوینده.

دنبالک‌ها:

  

همین مطلب در نفت نیوز

همین مطلب در اصولگرا

همین مطلب در رصدآنلاین

..

برچسب‌ها: , , ,

۷ دیدگاه to “کیفیت بنزین تولیدی در مجتمع‌های پتروشیمی و ارتباط آن با آلودگی هوا”

  1. جناب پوینده عزیز
    از مطالب علمی و فنی ارائه شده در تولید بنزین پتروشیمی بسیار متشکرم شخصا” استفاده کردم و خدا را شکر میکنم که من در سن کهولت توانستم از شما جوان متعهد و متخصص چیزی فراگیرم در این خصوص غلام شما هستم.
    اما مطالب حقیر
    اگر فرمایش شما صحیح است و بنزین با کیفیت و کمیت مناسب تولید میشود چرا قیمت آن گران است. چه ضرورتی دارد کالائی را گران تهیه کنیم و در اختیار مردم کشورمان قرار دهیم. فرمودید تولید اینگونه بنزین بدلیل بیکار ماندن قسمت عظیمی از صنعت پتروشیمی عملا” مقرون بصرفه نیست. همانگونه که قطعا” مستحضر هستید پتروشیمی قادر به تولید کود اوره و مشتقات آن است که پس از اشباع بازار داخلی امکان صادرات آن با قیمت گزاف فراهم است چراپتروشیمی به کار اصلی خود نمی پردازد تا ضمن کسب درآمد ارزی مناسب امکان اقدامات بعدی به دولت محترم را بدهد.
    اجازه دهید مشکلات رابه گذشته و حال و آینده تقسیم نکنیم. امروز روز توان صد در صدی دولت محترم و الحمداله با اجرای خصوصی سازی امکان کار برای بخش خصوصی مورد اعتماد دولت فراهم است.
    چرا واردات بنزین را به بخض خصوصی واگذار نکنیم تا ضمن ایجاد اشتغال راه کارهای مناسب پیشگیری از قاچاق نیز فراهم شود. بدین ترتیب هم دغدغه دولت کاهش یافته هم امکان نظارت، بازرسی، تهدید، تحدید و غیره برای دولت در مقابل بخش خصوصی پیش می آید و هم دولت و پتروشیمی به کار اصلی خود پرداخته اند و با درآمد ارزی امکان ایجاد رفاه برای مردم آرام و قانع کشورمان فراهم کند.
    باتشکر
    عسگری نیا

    پاسخ محمد مهدی پوینده:
    ضمن تشکر از توجه جنابعالی،
    در پاسخ به سوالاتی که مرقوم فرموده‌اید لازم می‌دانم به نکات ذیل اشاره کنم:
    ۱ـ همان‌طور که در متن یادداشت آمده است، در حال حاضر تولید بنزین در مجتمع‌های پتروشیمی به حداقل رسیده است و این مجتمع‌ها به فعالیت عادی خود مشغول هستند.
    ۲ـ هزینه‌ی تولید بنزین در کشور به دلایل مختلف (چه در پالایشگاه و چه در پتروشیمی) بسیار بالاتر از نرخ آزاد فعلی (یعنی ۷۰۰ تومان) است و این قیمت بالا فقط به ایران اختصاص ندارد!
    ۳ـ از نظر قانونی، مانعی برای حضور بخش خصوصی در واردات بنزین وجود ندارد لکن به دلیل غیرواقعی بودن قیمت بنزین در کشور و دولتی بودن خطوط انتقال فرآورده‌ها، بخش خصوصی تمایلی به سرمایه‌گذاری در این زمینه ندارد.
    متشکرم

  2. سلام آقا مهدی
    دیدم رفتین زیارت…
    میدونم خوب هستین….


    فکرکنم در آینده نه چندان دور شما را هم بر پست های کشوری زیارت کنم
    الان با هم دوستیم ولی اون موقع احتمالاً من دیگه یه شیظان کامل شدم .

  3. دوست عزیز تخصص شما رو نمی دونم اما بعنوان یکی از پرسنل پتروشیمی که اتفاقا در واحد ما بنزین تولید میشه باید عرض کنم که اتفاقا این بنزین بسیار بی کیفیت و خطرناک هست البته فعلا در پخش مامور هستم و اینجا هم مشاهده میشه که صادرات هم یک بلوف بوده بنزین بی کیفیت معمولی از …. وارد میشه و بعنوان سوپر فروخته میشه
    حرف زیاده و قت کم
    به امید روزی که با واقعیات زندگی کنیم

    پاسخ محمد مهدی پوینده
    همکار ناشناس!! ایکاش دلایل و استنادات خود را جهت استفاده اینجانب و دیگر مخاطبان عزیز مرقوم فرموده بودید! صادرات بنزین مورد اذعان کشورهای غربی است!

  4. متاسفانه یکی از معایب دولت کنونی به گردن انداختن تمام مشکلات به دولتهای قبلی می باشد .امیدوارم خداوند عمری به ما دهد تا دولت های بعدی را ببینم تا معلوم شود دولت کنونی چه خیانت هائی به ملت ایران کرده است.

    پاسخ محمد مهدی پوینده:
    طبیعی است که با گذشت زمان، عملکرد گذشتگان مورد داوری آیندگان قرار خواهد گرفت لکن این سؤال مطرح است که آیا ایراداتی که به دولت سازندگی یا اصلاحات وارد شده است (نظیر آنچه در متن یادداشت بود) منطقی و صحیح است؟!
    قطعا کم کاری دولت‌های قبل در ساخت مخازن ذخیره و نگهداری نفت خام و فرآورده‌های نفتی و نیز کوتاهی این دولت‌ها در ساخت مجتمع‌های پالایشگاهی قابل انکار نیست!

  5. جناب پوینده،
    در بین ما تحصیل کرده ها و شاغلین نفت،به محض افاضات تمام بار علمی و فنی مان رو می شود و به همین خاطر باید عرض کنم قبل از چنین اظهارنظرهای غیر فنی در مورد مشخصات فرآورده های پالایشی،فراموش نکنید شائبه سیاسی کاری جنابعالی برای دفاع غیرفنی و پر از اظهارنظرهای فاقد دلائل قابل قبول دربین اهل فن نیاز به اثبات ندارد،فقط بدانید حق زندگی و تنفس از مردم ما در سلب شدن است و اگر به خدایی اعتقاد دارید،برای پل صراطتان به فکر باشید…

    پاسخ محمد مهدی پوینده:
    همکار گرامی! ضمن تشکر از اظهارات شما، به نظر می‌رسد شما هم دلخوری‌هایی دارید و از همان زاویه به مسئله نگاه کرده‌اید! ایکاش استدلال فنی قابل قبول را از شما می‌شنیدیم و می‌خواندیم.

  6. سلام
    مفید بودن مطلبتون به کنار! با اون عکس امام خامنه ای خیلی حال کردم! خدا خیرتون بده.

  7. سلام.داشتم پروژه کارشناسیم رو تهیه می کردم که درباره ساخت دستگاه ASTM-D86بود که صاحب نظر ها بهتر میشناسنش بود.اتفاقا یکی از مطالب مد نظرم درباره تولید بنزین پیرولیز بود که به مطالب و گفتگوی شما دوستان برخوردم. اظهار نظر بنده اینه که اسناد نشون میده که سال ۷۵ باید بنزین یورو۴ تولید یا وارد می کردیم.تا سال ۸۹ یورو ۲ داشتیم ، الان هم که میگنننننننن تو کلان شهر ها داریم بنزین یورو ۴ عرضه می کنیم.شما به جای یک شهروند عادی ؛آیا به نظرات دولت درباره ناوگان حمل و نقل و بالتبع به قیمت های سوخت و بالتبع به ارتباط آلودگی هوا با کیفیت بنزین و بالتبع تعطیل شدن اکثر فاز های عسلویه و بالتبع بی کاری هندسین لایق صنعت نفت و بالتبع بالا رفتن قیمت خودرو فقط به جهت اینکه خیلی از افرادی که خودرو ندارند و نباید داشته باشند ؛ شک نمیکنین؟؟؟!!!!!!!!!!!آیا مقدسات ما همیشه پاسخگوی همه مسائل این چنین هم هست؟کفر نمیگم و توهین هم نمیکنم چون خودم بچه شیعه ام ولی تو نهج البلاغه کم داریم نامه هایی که حضرت می فرماید که با مردم راستگو باشید

Leave a Reply

برچسب‌هایی که می‌توانید استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>