محمد مهدي پوينده on مرداد ۲۷ام, ۱۳۸۷

بسم الله الرحمن الرحیم حمد و سپاس فراوان و بی‌پایان مخصوص پرودگار هستی‌بخش است که با لطف و بخشندگی خود، زندگی را بوجود آورد و زمین و آسمان‌ها و هر آنچه در آنهاست را با علم بی‌منتهای خود آفرید. ستایش مخصوص خداوندی است که ستایشگران از مدحش عاجزند و حسابگران خبره نعمتهایش را شماره نتوانند […]

ادامه‌ی متن سر آغاز سخن